Ik lees:
Sychronicity: the bridge between matter and mind, van F. David Peat. 

De term…
…is van de filosoof  Jung. Hij plaatst dit begrip naast de causaliteit, zonder zich de vraag te stellen welke van de twee nu belangrijker is.

Synchroniciteit:
Iedereen heeft het wel eens: Ik loop net te denken aan Henk en…even later kom ik Henk tegen die zegt: goh Cornelis, ik liep net aan je te denken. Kortom twee, schijnbaar toevallige, gebeurtenissen die verband met elkaar houden zonder een aanwijsbare oorzaak.

Twee opvattingen:
De wetenschappelijke kijk: dit is gewoon toeval.
De spirituele kijk: dit is een teken van gene zijde.  

Ik ga hier geen standpunt innemen. Deze zaken laten zich immers niet of moeilijk verklaren. Ik hoor soms de nuchteren zeggen: tja, toch vreemd, ik blijf er maar over nadenken. Anderszijds is het vaak onduidelijk waarom wij met zo'n spiritueel gebeuren worden geconfronteerd. 

Het boek:
Vroeger geloofde men dat de wereld xc3xa9xc3xa9n was.  Geest en materie waren sterk met elkaar verbonden. In het huidige tijdsgewricht heeft men deze elementen gesplitst. Veel natuurkundigen menen dat de mens alles wat hij niet kan verklaren, GOD noemt. Is er een wetenschappelijke verklaring voor een bepaald fenomeen, dan heet dat wetenschap.

De opkomst van de quantummechanica  en ontwikkelingen in de psychatrie heeft geleid tot de gedachte dat er mxc3xa9xc3xa9r is.

Peat…
…(en hij staat daarin allerminst alleen) laat zien dat er niet (uitsluitend) sprake is van een enorme reeks toevalligheden. Hij  beschrijft het universum als exc3xa9n geheel. Er zijn, op een voor ons onzichtbaar niveau, verbanden tussen geest en materie.

Peat kijkt vanuit verschillende gezichtshoeken. Hoe zijn zaken als herinneringen, poxc3xabzie, gevoel, opwinding, schoonheid en smaak wetenschappelijk te verklaren? Anderszijds: hoe kunnen objectieve ontdekkingen en verklaringen spiritueel worden verklaard?

Dit boek is een interessante poging daartoe.

Ik lees nog steeds.

CC

Beste Cornelis,

Aanstaande vrijdag gaan wij voor drie dagen naar Mechelen. Je hebt vast wel eens van die plaats gehoord. Het ligt tussen Antwerpen en Brussel, telt ongeveer 80.000 inwoners en heeft een rijke historie waar heden ten dage nog vrij veel van te zien is.
Weet je trouwens dat de inwoners van Mechelen Maneblussers worden genoemd. Daar zit nog een grappig verhaal aan vast.

In de nacht van 27 op 28 januari 1687 (het was volle maan en de bewolking was laag) kwam er een man uit de, tegenover de kathedraal liggende,kroeg, die dacht dat de Sint Romboutstoren in brand stond. Hij alarmeerde onmiddellijk de buren die tot dezelfde, schrikwekkende, conclusie kwamen. Men luidde de noodklok en het stadsbestuur begon ijverig bluswerkzaamheden te coxc3xb6rdineren. Langs de torentrap gingen de emmers water van hand tot hand. Maar bovengekomen zag men slechts de rossige nevelgloed van de maan die precies door de ramen van de kathedraal scheen. De lage bewolking suggereerde bovendien  rook uit de toren.
Natuurlijk probeerde men de zaak in de doofpot te stoppen maar desalniettemin werden ze tot in verre omstreken flink uitgelachen. Tja, sindsdien heten ze dus maneblussers.  

 
Naast de prachtige kathedraal zijn er nog een stuk of zeven andere kerken. Daarnaast zijn er musea, historische gebouwen, een kruidentuin en dat gaan we dus allemaal in die drie dagen ontdekken.

Cornelis, zou jij die drie dagen voor mijn katten willen zorgen? Doe je wel even hxc3xa8?  Dan stuur ik je een kaartje. Alvast hartelijk bedankt.

Groetjes Plato

Naschrift Cornelis:
Hij weet dat ik een hekel heb aan katten. En toch vraagt hij het mij. Alsof ik niets anders te doen heb. Rot beesten, ze schijten tussen je plantjes en komen dan soetsappig spinnend tegen je kuiten staan. Maar ja, zeg maar eens nee, nietwaar? Enfin, Cornelis doet het wel weer.

Ajuxe2x80xa6